De laatste schooldag is geweest. De agenda is leeg. Eindelijk zes weken zonder broodtrommeltjes inpakken, BSO-roosters en "mama, mag ik nog even..." tussen twee Teams-calls door.

Je kijkt naar je agenda en ziet alleen maar rollen. Moeder. Werknemer. Partner. Planner van verjaardagen, regelaar van de opvang, degene die onthoudt wanneer de schoenen te klein zijn geworden.

Je staat op maandagochtend op en voelt het meteen: die zware, trage weerstand. Je zet koffie, je maakt de kinderen wakker, je pakt de opvangtas in. En toch...Je werkt al jaren. Vroeger gaf het je energie. Nu vreet het je leeg.Als werkende moeder ken jij dit gevoel misschien maar al te goed. Dat knagende gevoel op zondagavond. De spanning op je borst als je je laptop openklapt. Het schuldgevoel dat aan twee kanten trekt: als moeder én als professional.Maar hier is wat de meeste mensen je niet vertellen: die weerstand is geen zwakte. Het is informatie.

Moe zijn als moeder is normaal, toch?

Je functioneert. Je regelt. Je zorgt.

Je weet dat er iets moet veranderen in je werk.