Zomervakantie als werkende moeder: waarom "eindelijk rust" vaak niet zo voelt

Gepubliceerd op 13 juli 2026 om 21:03

De laatste schooldag is geweest. De agenda is leeg. Eindelijk zes weken zonder broodtrommeltjes inpakken, BSO-roosters en "mama, mag ik nog even..." tussen twee Teams-calls door.

En toch. Op die eerste vrije maandagochtend lig je klaarwakker en voelt het niet als rust. Het voelt als een andere soort werk.

Herkenbaar? Dan ben je niet de enige. Zomervakantie is voor veel werkende moeders niet de adempauze waar de rest van het jaar naar wordt uitgekeken. Het is een verschuiving van de ene vorm van aanstaan naar de andere.

Moeder die peinzend uit het raam kijkt terwijl ze nadenkt over wie ze is naast haar rol als moeder

Waarom vakantie niet voelt als rust

Tijdens het schooljaar draai je op structuur: roosters, opvang, to-do-lijstjes die zichzelf lijken te vullen. Die structuur is zwaar, maar hij geeft ook houvast. Je weet wanneer je "aan" moet en wanneer er ruimte is.

In de zomervakantie valt die structuur weg. En daarmee niet de druk, maar wel het houvast. Je bent nu de hele dag verantwoordelijk voor de invulling: activiteiten bedenken, iedereen tevreden houden, én stiekem toch die paar mailtjes wegwerken omdat werk nooit helemaal stopt.

Bij veel moeders die ik spreek zie ik hetzelfde patroon terugkomen: je zet jezelf op de laatste plek, ook tijdens je "vrije" weken. Je regelt de vakantie voor iedereen, behalve voor jezelf.

Het is geen agendaprobleem, het is een systeem dat nooit uitschakelt

Dit is precies waarom een lege agenda niet automatisch tot rust leidt. Rust is geen kwestie van minder taken. Het is een kwestie van je zenuwstelsel dat kan afschakelen, en dat lukt niet als je al maanden op de automatische piloot staat.

Veel moeders vertellen mij dat ze zich in de eerste vakantieweek juist slechter voelen: prikkelbaar, moe, kort lontje. Niet omdat de vakantie tegenvalt, maar omdat je lijf voor het eerst in maanden de kans krijgt om te voelen hóé moe je eigenlijk bent. Dat gevoel verdween niet, het werd alleen overstemd door de waan van de dag.

Drie signalen dat je systeem al maanden op scherp staat

  • Je wordt moe wakker, ook na een nacht goed slapen
  • Je voelt schuldgevoel zodra je even niets doet, alsof stilzitten "verspilling" is
  • Je merkt dat je pas écht ontspant op de laatste vakantiedag, vlak voordat het weer begint

Als je dit herkent, is dat geen teken dat je het niet goed doet. Het is een signaal. Precies zoals ik eerder schreef over waarom weerstand richting je werk je juist iets probeert te vertellen, is ook aanhoudende vermoeidheid in de vakantie een signaal, niet een tekortkoming.

Wat wél helpt (en wat niet)

Nog een to-do-lijst met "zelfzorgtips" gaat je nu niet helpen. Wat wel werkt, is klein beginnen:

Neem elke dag tien minuten die van niemand anders zijn. Niet plannen, niet invullen. Gewoon merken wat er gebeurt als je even niets hoeft.

Laat het schuldgevoel er zijn, maar geef het niet het laatste woord. Onwennig is niet hetzelfde als fout.

Kijk niet alleen naar je agenda, maar naar wat er onderhuids meespeelt. Vaak zit vermoeidheid niet in te veel taken, maar in patronen: constant "aan" staan, jezelf op de laatste plek zetten, moeite hebben met écht loslaten. Dat zijn dezelfde patronen die ik in mijn blog over altijd moe zijn als moeder beschrijf.

Als de vakantie je laat zien dat er meer speelt

Voor sommige moeders is de zomervakantie een pauze. Voor andere moeders is het juist het moment waarop duidelijk wordt hoe leeg ze eigenlijk al zijn, en dat een paar weken vrij dat niet oplost.

Als dat bij jou het geval is, hoef je daar niet tot september mee te wachten. Twee ingangen die passen bij waar jij nu staat:

Wil je vandaag nog een eerste, kleine stap zetten? De Werk & Moederschap Mini Reset is een audiosessie, werkboek en actiekaart van 20 minuten, geen wachtlijst, geen intake.

Wil je dieper uitzoeken waarom rust niet vanzelf komt en wat jij nodig hebt om structureel anders te draaien? Bekijk mijn Kompasgesprek en volledige traject, of lees hoe NEI kan helpen als je merkt dat je vastzit in patronen die je met inzicht alleen niet doorbreekt.

Een vakantie kan opladen, maar niet repareren. Als je jaar na jaar leeg blijft, ook na zes weken vrij, is dát het signaal waar je naar mag kijken.


Lees ook: Altijd moe als moeder: wanneer is het meer dan "het gaat wel"?